1. Mevcut Koruyucu Patinanın Ciddi Hasarı
Mekanik hasar meydana gelir: Taşıma, taşıma veya-sahada kurulum sırasında çelik bileşenler çizilebilir, çökebilir veya aşınabilir-örneğin, ağır ekipman yüzeye sürtündüğünde veya bileşenler nakliye sırasında birbirine sürtündüğünde. Bu tür bir hasar patinanın büyük bölümlerini sıyırıp çıplak çeliğin açığa çıkmasına neden olabilir. Yeniden paslanma olmazsa, açıkta kalan alanlar hızla korozyona uğrayacak (koruyucu bir tabaka yerine gevşek, pul pul pas oluşturacak) ve bitişikteki sağlam patinaya yayılabilecektir.
Kimyasal korozyon patinaya nüfuz eder: Buz çözücü tuzlar (soğuk iklimlerde yaygındır), endüstriyel kirleticiler (kıyı/endüstriyel bölgelerdeki kükürt dioksit veya klor gibi) gibi sert kimyasallara ({0}}maruz kalma veya kazara asit/alkali dökülmesi- patinanın kimyasal yapısını bozabilir. Örneğin, buz çözücü tuzlar suda çözünür ve patinadaki küçük çatlaklardan sızarak çelikle reaksiyona girerek çözünebilir korozyon ürünleri oluşturur ve bu ürünler patinayı içeriden aşındırır. Bu durumlarda, kimyasal açıdan stabil yeni bir patinayı yeniden oluşturmak için yeniden paslandırma (kimyasal kalıntı temizlendikten sonra)-gerekir.
Uzun-süreli aşınma patinayı inceltir: Yüksek-trafik veya yüksek-aşınma alanlarında (ör. korkuluklar, yaya köprüleri veya endüstriyel ekipmanlar), tekrarlanan sürtünme veya darbe, zamanla patinayı kademeli olarak inceltebilir. Patina yeterli koruma sağlayamayacak kadar ince hale geldiğinde (tipik olarak 50-100 mikrondan az kalınlık), yeniden paslanma, katmanın optimum kalınlığına kadar yenilenmesine yardımcı olur.
2. Başlangıçta Tek Tip Koruyucu Patina Oluşturulmaması
Düzensiz çevresel maruz kalma: Örneğin, çelik bir yapının sürekli gölgede kalan ve kuru bölümleri varsa (örn. saçak altı veya duvar yakını), diğer bölümleri sürekli olarak yağmura ve neme maruz kalıyorsa, ıslak bölümler hızlı bir şekilde patina oluşturabilir, kuru bölümler ise çıplak kalabilir veya yalnızca seyrek, pul pul pas oluşabilir. Bu tutarsızlık korozyon korumasında zayıf noktalar yaratır. Yeniden paslanma, tüm yüzeyin tekdüze bir patina oluşturmasını sağlamak için ortamın ayarlanmasını (örneğin, kuru bölümlerin geçici olarak ıslatılması) veya kontrollü pas oluşturucu çözümlerin kullanılmasını içerir.
Kurulumdan önce veya kurulum sırasında yüzey kirliliği: Çelik yüzeyinde kalan yağ, gres, toz veya inşaat kalıntıları oksijenin ve nemin çeliğe ulaşmasını engelleyerek patina oluşumunu engelleyebilir. Örneğin, çelik bileşenler tamamen temizlenmemiş yağ-bazlı pas önleyicilerle depolanırsa veya yakındaki inşaatlardan sıçrayan beton yüzeyde kurursa, kirlenmiş alanlar düzgün şekilde paslanmayacaktır. Yeniden paslanma, kirleri gidermek için öncelikle yüzeyin iyice temizlenmesini (yağ gidericiler, basınçlı yıkama veya ağır kirlenme için kumlama kullanarak) ve ardından çeliğin eşit paslanmayı teşvik eden koşullara maruz bırakılmasını gerektirir.
Aşırı başlangıç çevre koşulları: Aşırı kuru iklimlerde (örneğin, düşük nemli çöller) veya aşırı kirli alanlarda (örneğin, yüksek düzeyde partikül madde içeren sanayi bölgeleri), patina çok yavaş oluşabilir veya tozla kirlenebilir, bu da gözenekli, koruyucu olmayan- bir katmana neden olabilir. Burada yeniden paslanma, yoğun bir patina oluşumuna rehberlik etmek için kontrollü nemlendirmeyi (kuru alanlarda paslanmayı hızlandırmak için) veya periyodik durulamayı (yüzeydeki kirleticileri gidermek için) içerebilir.
3. Başlangıçta Tasarlandığından Çok Daha Zorlu Ortamlara Maruz Kalma
Deniz veya kıyı ortamları: Kıyı havasındaki yüksek tuz konsantrasyonları, tuz iyonlarının elektrokimyasal korozyonu hızlandırması nedeniyle ASTM A588'in standart patinasını bozabilir. Başlangıçta karaya monte edilen bir çelik bileşen daha sonra kıyı bölgesine taşınırsa, mevcut patina zamanla soyulabilir veya çözülebilir. Bu durumda yeniden paslanma-çoğunlukla çeliği kontrollü bir tuz-sprey ortamına maruz bırakarak veya patina yoğunluğunu artıran pas-uyarıcı bileşikler kullanarak daha kalın, tuza-dirençli bir patina- oluşturmayı içerir.
Endüstriyel veya kimyasal-zengin ortamlar: Rafineriler, enerji santralleri veya atık su arıtma tesisleri gibi tesisler yüksek düzeyde aşındırıcı gazlar (örn. hidrojen sülfür, klor) veya sıvılar açığa çıkarır. Bu maddeler mevcut patina ile reaksiyona girerek onu parçalayabilir ve çeliği açığa çıkarabilir. Burada yeniden paslanma-, öncelikle yüzeydeki tüm kimyasal kalıntıların giderilmesini, ardından mevcut belirli endüstriyel kirletici maddelere karşı daha dirençli yeni bir patina oluşturulmasını gerektirir.
